McKenna52Clayton blog
Subtitle
Blog
Kolano Skoczka – jak sobie spośród nim polecać?
|
|
Więzadło właściwe rzepki jest końcowym elementem mięśnia czworogłowego uda, który jest największym także najważniejszym prostownikiem stawu kolanowego. encyklopedia medyczna biegnie od wierzchołka rzepki w dół, przyczepiając się do kości piszczelowej na guzowatości piszczeli. Wraz z mięśniem czworogłowym ma wkład w procesie prostowania stawu kolanowego, płacąc za przeniesienie grupy na podudzia i stabilizację kolana podczas ekscentrycznego hamowania. Kolano skoczka pokazuje się bólem poniżej rzepki, który pojawia się wielokrotnie w wypadku dobrego wyprostu kolana, przysiadu, podskoku czy przechodzenia ze schodów. W następstwie może przenikać do obrzęku, osłabienia odporności mięśnia czworogłowego i asymetrii obrysu rzepek.
Kto jest narażony na kolano skoczka?
Przede każdym sportowcy, których wiedzy opierają się w dorosłej różnicy na wyskokach i lądowaniach. Są aktualne niejednokrotnie przedstawicieli piłki ręcznej, piłki nożnej, koszykówki, narciarstwa i ruchów przełajowych. Niepoprawna biomechanika ruchu ćwiczona z jakimś etapem doprowadza do mikrourazów w dystalnej części rzepki, wynikiem czego są obciążenia i neowaskularyzacja naczyń krwionośnych.
Najczęstsze motywacje
Do podstawowych składników ryzyka zaliczyć możemy przede każdym negatywny dobór obciążeń treningowych i niewielką stabilizacje centralną. Przyczyn chorobie można doszukiwać się zarówno w zaburzeniach biomechaniki kończyny dolnej, w tym przodopochyleniu miednicy, asymetrii długości kończyn i asymetrii ustawienia rzepek. Często uczestnikiem że być dodatkowo dysbalans mięśniowy pomiędzy mięśniami kulszowo-goleniowymi, mięśniami podudzia, mięśniami pośladkowymi i przywodzicielami.
Diagnostyka i rehabilitacja
W finału oceny klinicznej przyrządza się badanie palpacyjne proksymalnej części więzadła, z jednoczesnym przodopochyleniem rzepki. Do diagnostyki wykorzystuje się oraz badanie USG i MRI, które powoduje określić poziom obrazy w więzadle rzepki. Po wypełnieniu analizy, następuje etap książce z fizjoterapeutą, która wzmacnia się przede ludziom na wzmocnieniu i rozwinięciu mięśnia czworogłowego, mięśnia pośladkowego oraz grupy kulszowo-goleniowej. Oraz ustala się ćwiczenia propriocepcji, czy czucia stawu w płaszczyzny również elementy stabilizacji centralnej wraz z ruchem funkcjonalnym. Zachowawczy proces gojenia jest najczęściej 12 tygodni. Gdy po obecnym etapie nie jest poprawa to potrzebne że być artroskopowe przecinanie troczków rzepki oraz wybieranie martwiczych elementów.
Kto jest narażony na kolano skoczka?
Przede każdym sportowcy, których wiedzy opierają się w dorosłej różnicy na wyskokach i lądowaniach. Są aktualne niejednokrotnie przedstawicieli piłki ręcznej, piłki nożnej, koszykówki, narciarstwa i ruchów przełajowych. Niepoprawna biomechanika ruchu ćwiczona z jakimś etapem doprowadza do mikrourazów w dystalnej części rzepki, wynikiem czego są obciążenia i neowaskularyzacja naczyń krwionośnych.
Najczęstsze motywacje
Do podstawowych składników ryzyka zaliczyć możemy przede każdym negatywny dobór obciążeń treningowych i niewielką stabilizacje centralną. Przyczyn chorobie można doszukiwać się zarówno w zaburzeniach biomechaniki kończyny dolnej, w tym przodopochyleniu miednicy, asymetrii długości kończyn i asymetrii ustawienia rzepek. Często uczestnikiem że być dodatkowo dysbalans mięśniowy pomiędzy mięśniami kulszowo-goleniowymi, mięśniami podudzia, mięśniami pośladkowymi i przywodzicielami.
Diagnostyka i rehabilitacja
W finału oceny klinicznej przyrządza się badanie palpacyjne proksymalnej części więzadła, z jednoczesnym przodopochyleniem rzepki. Do diagnostyki wykorzystuje się oraz badanie USG i MRI, które powoduje określić poziom obrazy w więzadle rzepki. Po wypełnieniu analizy, następuje etap książce z fizjoterapeutą, która wzmacnia się przede ludziom na wzmocnieniu i rozwinięciu mięśnia czworogłowego, mięśnia pośladkowego oraz grupy kulszowo-goleniowej. Oraz ustala się ćwiczenia propriocepcji, czy czucia stawu w płaszczyzny również elementy stabilizacji centralnej wraz z ruchem funkcjonalnym. Zachowawczy proces gojenia jest najczęściej 12 tygodni. Gdy po obecnym etapie nie jest poprawa to potrzebne że być artroskopowe przecinanie troczków rzepki oraz wybieranie martwiczych elementów.
Categories: None
Post a Comment
Oops!
The words you entered did not match the given text. Please try again.
Oops!
Oops, you forgot something.